Kampioen van de Verenigde Staten - Miniatuur rennertjes

CUT

Nieuw product

Onze miniatuur rennertjes

Handgeschilderde miniatuur wielrenner met kampioenentrui van de Verenigde Staten. Al onze miniatuur wielrenners worden handgeschilderd.

-Volledig in metaal: fiets en wielrenner
-Afmetingen: hoogte 50mm x breedte 50mm
-Gewicht: 23 gram

Meer details

3 Items

9,90 €

Datasheet

TypeK
HoudingStandaard
GeslachtMannelijk
KleurBlauw
Periode1941 - 1990
MaterieZamac
Hoogte50mm
Breedte50mm
Diepte16mm
Gewicht23g
GeschilderdRenner

Meer informatie

Lance Armstrong

Ook in de Verenigde Staten van Amerika wordt jaarlijks een nationaal kampioenschap georganiseerd. De winnaar van deze wielerwedstrijd mag de trui met de stars en de stripes een jaar lang dragen in de wedstrijden van de respectieve categorie en discipline. Er zijn wedstrijden voor heren, dames, profs, amateurs, juniores, … In de disciplines zijn de wegrit en de tijdrit het meest in het oog springend.

Tot in 1985 was er geen wegrit voor profs, maar wel voor amateurs. De recordhouder bij de heren is Fred Rodriguez met 4 overwinningen. En bij de vrouwen is dat Connie Carpenter met eveneens 4 zeges.

In het tijdrijden spant David Zabriskie de kroon met maar liefst 7 overwinningen. Bij de dames is Mari Holden met vijf zeges de recordhoudster.

In 1993 won Lance Armstrong de wegrit. Hij is ongetwijfeld één van de meest succesvolle Amerikanen ooit in het wielerpeloton. Maar tegelijkertijd ook één van de meest omstreden renners.

Erelijst wegrit heren:
1985 Eric Heiden
1986 Thomas Prehn
1987 Tom Schuler
1988 Ron Kiefel
1989 Greg Oravetz
1990 Kurt Stockton
1991 Davis Phinney
1992 Bart Bowen
1993 Lance Armstrong
1994 Steve Hegg
1995 Norman Alvis
1996 Eddy Gragus
1997 Bart Bowen
1998 George Hincapie
1999 Marty Jemison
2000 Fred Rodriguez
2001 Fred Rodriguez
2002 Chann McRae
2003 Mark McCormack
2004 Fred Rodriguez
2005 Chris Wherry
2006 George Hincapie
2007 Levi Leipheimer
2008 Tyler Hamilton
2009 George Hincapie
2010 Ben King
2011 Matthew Busche
2012 Timmy Duggan
2013 Fred Rodriguez
2014 Eric Marcotte
2015 Matthew Busche
2016 Gregory Daniel
2017 Larry Warbasse
2018 Jonathan Brown

Erelijst tijdrit heren:
1975 Wayne Stetina
1976 John Howard
1977 Paul Deem
1978 Andrew Weaver
1979 Andrew Weaver
1980 Tom Doughty
1981 Tom Doughty
1982 Andrew Weaver
1983 Ron Kiefel
1984 Thurlow Rogers
1985 Kent Bostick
1986 Karl Maxon
1987 Norman Alvis
1988 John Frey
1989 Nathan Sheafor
1990 Steve Hegg
1991 Kent Bostick
1992 John Stenner
1993 Scott Mercier
1994 Clay Moseley
1995 Steve Hegg
1996 Steve Hegg
1997 Jonathan Vaughters
1998 Dylan Casey
1999 Levi Leipheimer
2000 Adham Sbeih
2001 Trent Klasna
2002 Dylan Casey
2003 Chris Baldwin
2004 David Zabriskie
2005 Chris Baldwin
2006 David Zabriskie
2007 David Zabriskie
2008 David Zabriskie
2009 David Zabriskie
2010 Taylor Phinney
2011 David Zabriskie
2012 David Zabriskie
2013 Tom Zirbel
2014 Taylor Phinney
2015 Andrew Talansky
2016 Taylor Phinney
2017 Joey Rosskopf
2018 Joey Rosskopf
2019 Ian Garrison

Erelijst wegrit dames:
1966 Audrey McElmury
1967 Nancy Burghart
1968 Nancy Burghart
1969 Donna Tobias
1970 Audrey McElmury
1971 Mary Jane Reoch
1972 Debbie Bradley
1973 Eileen Brennan
1974 Jane Robinson
1975 Linda Stein
1976 Connie Carpenter
1977 Connie Carpenter
1978 Barbara Hintzen
1979 Connie Carpenter
1980 Beth Heiden
1981 Connie Carpenter
1982 Sue Novara
1983 Rebecca Twigg
1984 Rebecca Daughton
1985 Rebecca Daughton
1986 Katrin Tobin
1987 Janelle Parks
1988 Inga Thompson
1989 Juliana Furtado
1990 Ruthie Matthes
1991 Inga Thompson
1992 Jeanne Golay
1993 Inga Thompson
1994 Jeanne Golay
1995 Jeanne Golay
1996 Deirdre Demet-Barry
1997 Louisa Jenkins
1998 Pamela Schuster
1999 Mari Holden
2000 Nicole Freedman
2001 Kimberly Bruckner Baldwin
2002 Jessica Phillips
2003
2004 Kristin Armstrong
2005 Katheryn Curi Mattis
2006 Kristin Armstrong
2007 Mara Abbott
2008 Brooke Miller
2009 Meredith Miller
2010 Mara Abbott
2011 Robin Farina
2012 Megan Guarnier
2013 Jade Wilcoxson
2014 Alison Powers
2015 Megan Guarnier
2016 Megan Guarnier
2017 Amber Neben
2018 Coryn Rivera

Erelijst tijdrit dames:
1975 Mary Jane Reoch
1976 Lyn Lemaire
1977 Lyn Lemaire
1978 Esther Salmi
1979 Beth Heiden
1980 Beth Heiden
1981 Connie Carpenter
1982 Rebecca Twigg
1983 Cindy Olavarri
1984 Patti Cashman
1985 Elizabeth Larsen
1986 Jane Marshall
1987 Inga Benedict
1988 Phyllis Hines
1989 Jeanne Golay
1990 Inga Thompson
1991 Inga Thompson
1992 Jeanne Golay
1993 Rebecca Twigg
1994 Rebecca Twigg
1995 Mari Holden
1996 Mari Holden
1997 Elizabeth Emery
1998 Mari Holden
1999 Mari Holden
2000 Mari Holden
2001 Kimberly Bruckner Baldwin
2002 Kimberly Bruckner Baldwin
2003 Kimberly Bruckner Baldwin
2004 Christine Thorburn
2005 Kristin Armstrong
2006 Kristin Armstrong
2007 Kristin Armstrong
2008 Alison Powers
2009 Jessica Phillips
2010 Evelyn Stevens
2011 Evelyn Stevens
2012 Amber Neben
2013 Carmen Small
2014 Alison Powers
2015 Kristin Armstrong
2016 Carmen Small
2017 Amber Neben
2018 Amber Neben
2019 Amber Neben

Lance Armstrong

Armstrong begon zijn profcarrière in 1992. Hij verbleef in Europa, het mekka voor wielrenners. Hij behaalde mooie overwinningen met als uitschieter zijn overwinning in het wereldkampioenschap op de weg in 1993 in het Noorse Oslo. In de Tour de France van 1995 kwam ploeggenoot Fabio Casartelli zwaar ten val en overleed. De etappe de dag erna was het hele peloton in rouw. Lance Armstrong en de rest van de Motorola ploeg mochten voor de andere renners als eerste over de finish rijden. Het leek een als een begrafenisstoet.  Een paar etappes later viel Armstrong aan en won de rit. De zege droeg zijn zege op aan Fabio Casartelli door met zijn armen in de lucht richting de hemel te kijken. Een paar jaar later, in 2001 deed de tour dezelfde col aan waar Casartelli was overleden. Armstrong won de rit en droeg de zege normaal op aan Casartelli.

Lance Armstrong behaalde zijn grootste successen in de ronde van Frankrijk. Hij won zeven keer de Tour tussen 1999 en 2005 samen met ploegleider Johan Bruyneel. Typerend voor Armstrong was de hoge trapfrequentie. Hij haalde 110 pedaalomwentelingen per minuut. In tijdritten kon dit 125 omwentelingen per minuut worden. In vergelijking met andere renners die 90 à 95 omwentelingen haalden, was dit opmerkelijk. Omwille van gebruik van doping werden hem de overwinningen in de Tour in 2012 afgenomen, alsook zijn andere overwinningen vanaf 8/1998. De internationale wielerunie UCI schorste hem levenslang. Toch blijven zijn overwinningen voor velen van grote waarde. Tussen 1999 en 2005 nam wellicht iedere profrenner doping. Alleen ze konden niet allemaal gevat worden. In die optiek is het dopinggebruik van Armstrong niet zo uitzonderlijk. Al valt het uiteraard niet goed te praten. Opmerkelijk is ook dat Lance Armstrong van 2004 tot 2005 een relatie had met de met zangeres Sheryl Crow. Zij leverde met haar aanwezigheid in de Tour uiteraard veel extra publiciteit op voor de ploeg.

Armstrong heeft ook een organisatie opgericht die kanker bestrijd. De organisatie heette Livestrong en haalde meer dan 500 miljoen dollar op voor het goede doel. Hijzelf was ooit kankerpatiënt geweest. In 1996 werd bij hem teelbalkanker vastgesteld met uitzaaiingen naar de hersenen en de longen. De dokters gaven hem minder dan 50% kans op overleven. Hij werd 2 keer geopereerd en behandeld met een experimentele chemotherapie. Wonder boven wonder werd hij beter en beter, en en werd hij finaal genezen verklaard. Daarna werkte hij aan zijn come-back en zat vrij snel weer op de fiets. In 2004 ontwikkelde zijn organisatie samen met Nike gele anti-kanker Livestrongbandjes. Het werd een enorme rage. Iedereen wilde zo’n bandje en vele kankerpatiënten kregen hoop. De bijnamen van Armstrong waren The Boss, King Lance, The Animal, Mellow Johnny en The Big Tex.

De ploegen waarvoor hij reed:
1992-1996 Motorola
1997-1997 Cofidis
1998-2004 US Postal Service
2005-2005 Discovery Channel - Berry Floor
2009-2009 Astana
2010-2011 Team RadioShack

In 2009 maakte de boss zijn comeback in het peloton. Hij kwam in loondienst van het Kazakse Astana. Hier zou hij terug met ploegleider Johan Bruyneel samenwerken. De reden van zijn comeback was om het kankeronderzoek onder de aandacht te brengen, en ook om aan de sceptische wielerwereld te bewijzen dat hij dopingvrij was. Hij reed in 2009 de Ronde van Frankrijk. Hij zou het podium halen. Een derde plaats was een geweldig resultaat voor een man die de 40 naderde. Het had niet veel gescheeld of Armstrong had in die ronde een dag de gele trui gedragen. Zijn teamgenoot Alberto Contador won de Tour dat jaar. In 2010 ging hij aan de slag als renner bij Team Radioshack. Hij reed opnieuw de Tour maar zou geen grootse prestaties leveren. Hij eindigde 23st in het algemeen klassement. Hij in 2011 hing hij de fiets voor de tweede keer aan de wilgen.

Belangrijkste overwinningen:
1991 Klassement Wielerweek van Lombardije
1993 Wereldkampioenschap op de weg
1995 Clásica San Sebastián
1996 Waalse Pijl
1998 Klassement Ronde van Luxemburg
1999 Klassement Ronde van Frankrijk
2000 Klassement Ronde van Frankrijk
2000 Olympische Spelen (tijdrit)
2000 Grote Prijs Eddy Merckx (samen met Vjatsjeslav Jekimov)
2001 Klassement Ronde van Frankrijk
2001 Klassement Ronde van Zwitserland
2002 Klassement Ronde van Frankrijk
2002 Klassement Critérium du Dauphiné Libéré
2002 Klassement Midi Libre
2003 Klassement Ronde van Frankrijk
2003 Klassement Critérium du Dauphiné Libéré
2004 Klassement Ronde van Frankrijk
2005 Klassement Ronde van Frankrijk

Ontdek ook onze andere miniatuur rennertjes.

Accessoires

Klanten die dit product aangeschaft hebben kochten ook...